Szukaj na tym blogu

niedziela, 9 listopada 2014

Słabnące akumulatory - wiersz

Idziesz polem zasianym nadzieją,
kierując się sprawiedliwą ścieżką,
choć kłopoty pod nogi ci się ścielą,
a starania nie opierają się łezkom.

Szukasz światełka w tej ciemności,
krocząc powikłanymi przepisami,
odczuwasz skutki tejże twardości,
odbijać się ciągle do zimnej ściany.

Twoje możliwości kurczą się dziś,
akumulatory rozładowuje irytacja,
wypala się codzienna twoja myśl,
konieczna orzeźwiająca afirmacja,

Tęsknisz za wczorajszym dniem,
po odrzuceniu bezbarwnych chwil,
twoje marzenia zaczynają już drżeć,
a oczekiwany odzew gdzieś zamilkł.

09 - 11 - 2014


Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...