Szukaj na tym blogu

sobota, 14 lutego 2015

A historia kolejnictwa odjeżdża w dal… - Fakty i Mity.

        Historia Ełckiego Węzła Kolejowego jest przebogata, sięgająca XIX w. Dziś po upłynięciu wielu lat, historia odjeżdża (dosłownie) w siną dal. Początek XXI wieku nie jest najlepszym dla funkcjonowania Ełckiego Węzła. Reformy i podział PKP na przeróżne spółki, zmieniły geografię połączeń kolejowych. Zniknęły dogodne połączenia dla mieszkańców tych terenów oraz dla turystów z takimi miastami jak Wrocław, Poznań, Lublin, Kraków, Racibórz, a nawet z nieodległymi miastami, jak Olecko, Gołdap, Suwałki czy Mikołajki. Ograniczono połączenia na czynnych obecnie liniach kolejowych z Ełku w kierunku Białegostoku, Olsztyna przez Korsze i Szczytno. Planowane na najbliższe lata Rail Baltica czy elektryfikacja odcinka Ełk – Korsze być może ożywi ruch kolejowy w Ełku i okolicach, lecz trudno podnieść jest to, co upadło z hukiem. Dziś przewozy pasażerskie przejęły firmy autokarowe i trudno będzie odbudować ruch pasażerski na liniach ograniczonych ruchem pociągów czy linii całkowicie zamkniętych dla ruchu pasażerskiego (lokalnego), być może ożywi ruch towarowy.
      
       Ełcki Węzeł Kolejowy swego czasu był największym pomiędzy węzłami w Olsztynie czy w Białymstoku. Na stacji Ełk – Osobowa zaczynało lub kończyło bieg wiele pociągów osobowych. Tory postojowe były utykane składami aż po brzegi. Miały tu miejsca oględzin technicznych i drobnych napraw, przeglądów napraw w miejscowym warsztacie WGW/o Ełk, a także okresowe, gruntowne i pobieżne sprzątanie wagonów osobowych. Ełcka stacja macierzysta dla dużej ilości wagonów osobowych, obsługiwała ruch pasażerski w kierunkach do Suwałk, Gołdapi, Giżycka, Białegostoku, Osowca, Mrągowa, Szczytna, Olsztyna, a swego czasu także do Gdyni czy Warszawy. Funkcjonowały tu wagony piętrowe Bipa, pulmany klasy 1 i 2. Z czasem zaczęto ograniczać połączenia pasażerskie, wagony zmieniały stacje macierzystą, aż tory postojowe zapełniły się pustką. W Ełku funkcjonowała też Parowozownia Ełk, której parowozy obsługiwały ruch lokalny. Ostatnimi parowozami, które należały do miejscowej parowozowni były Ol 49 i Ty 2, z czasem weszły spalinowe lokomotywy SM 42, ST 44 czy SP 45, a później zmodernizowane SU 45. Elektryfikacja odcinka Białystok - Ełk w1990 r. zmieniała obraz miejscowej stacji osobowej. Parowozy zaczęto wycofywać z ruchu lokalnego, lokomotywownia podlegała już pod Zakład Taboru w Białymstoku. Zamknięcie linii do Gołdapi, ograniczenie na pozostałych jeszcze czynnych liniach spowodowało, iż lokomotywownia ełcka traciła powoli znaczenie. Reformy, które podzieliły PKP na różne spółki kolejowe, zmieniły geografię połączeń z wieloma miastami. Odeszło wielu kolejarzy (emerytury lub redukcja zatrudnienia), opustoszała dawna Parowozownia Ełk, obrotnica już nie zmienia czoła parowozów, nie słychać gwizdu odjeżdżającego pociągu osobowego np. do Gołdapi. Dziś wraki parowozów stoją przy terenie dawnej parowozowni, ale ich tez ubyło przez te lata. Historia miejscowego kolejnictwa odjeżdża dziś nie tylko po torach, ale i też na kołach lawety samochodowej. W lepszej sytuacji jest stacja Ełk Wąsk. tzn. „ Wąski Tor ”, choć już nie czynne są połączenia z okolicznymi miejscowościami, lecz uruchamia się tu pociągi sezonowe i jest to jedna z atrakcji stolicy Mazur. Muzeum Historyczne, jako gospodarz tychże obiektów, powoli, lecz skutecznie podnosi poprzeczkę atrakcyjności wąskiego toru. A czy możliwe było swego czasu podjąć taką inicjatywę z parowozownią ełcka, ale tą normalnotorową?
       
        Odpowiedz trzeba zostawić dla historyków i sympatyków kolejnictwa, których jak wiadomo jest sporo w naszym kraju. Znikają pomniki historii kolejnictwa ziemi ełckiej, dobrze, że nie wszystkie znikną. A takie można było mieć atrakcje, które by przyciągały turystów nie tylko z kraju, ale jest jak jest. Może kiedyś ktoś pomyśli o powrocie parowozów do Ełku, a technika pozwoli na taką inicjatywę?

14 - 02 - 2015


Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...