Szukaj na tym blogu

środa, 5 lipca 2017

Zakręty i prosta - wiersz


Podziwiam widoki życia, co dnia,
gdzie i zakręty bywają czasem też,
gdy atmosfera przeważa chłodna,
zalewana potokiem gorzkich łez.

Iść prosto do celu, ciężko jest mi,
z bagażem niestrawionych mgnień,
gdzie gotuje się od myśli zwiędłych,
które dźwiga mój wczorajszy cień.

Iść prosto, bez zakrętów to za łatwa
droga, czy taka istnieje w wyobraźni
tylko, gdzie fala ognia myśl gmatwa,
aby z mojego celu podróży zadrwić.

Idę wraz z upadkami, z bólem serca
też, nie znając prostej zakrętu mego,
raz, jako twardziel, raz, jako mięczak,
w poszukiwaniu przyjaźni bliźniego.

Sławomir Stankiewicz 
05 07 2017 r


Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...